رفلاکس معده یا GERD


ارمغان سلامت 14 فروردین 1401 مدت 3:14 دقیقه

رفلاکس معده چیست؟

رفلاکس معده یا Gastroesophageal reflux disease که اصطلاحا GERD نامیده میشود، یک اختلال گوارشی است که بر حلقه عضلانی بین مری و معده تأثیر می گذارد. این حلقه اسفنکتر تحتانی مری (LES) نامیده می شود. افرادی که مبتلا به رفلاکس معده میباشند ممکن است دچار سوزش سر دل یا سوء هاضمه اسیدی شوند. پزشکان بر این باورند که برخی از افراد ممکن است به دلیل بیماری به نام فتق هیاتال دچار آن شوند. در بیشتر موارد، می توان علائم رفلاکس را از طریق رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی کاهش داد. اما برخی از افراد ممکن است به دارو یا جراحی نیاز داشته باشند.

 

علل رفلاکس معده

اصطلاح رفلاکس به معنای برگشت یا بازگشت است. رفلاکس معده زمانی است که آنچه در معده شما وجود دارد به مری شما بازمی گردد.

در هضم طبیعی، LES شده تا غذا وارد معده شود. سپس بسته می شود تا غذا و آب اسیدی معده به مری باز نگردد. رفلاکس معده زمانی اتفاق می افتد که LES ضعیف باشد یا در زمان نامناسب باز شود، که این امر باعث میشود تا محتویات معده به سمت مری بازگردد.

مطالعات اخیر نشان می دهد که GERD در نوزادان و کودکان بیشتر از آنچه پزشکان تصور می کردند شایع میباشد که باعث استفراغ مداوم می شود. همچنین، می تواند باعث سرفه و سایر مشکلات تنفسی در نوزادان و کودکان شود.

برخی از پزشکان معتقدند که فتق هیاتال ممکن است LES را ضعیف کرده و احتمال رفلاکس معده را افزایش دهد. فتق هیاتال زمانی اتفاق می افتد که قسمت فوقانی معده از طریق سوراخ کوچکی در دیافراگم به سمت قفسه سینه حرکت می کند (diaphragmatic hiatus). دیافراگم عضله ای است که شکم را از قفسه سینه جدا می کند.

بسیاری از افراد مبتلا به فتق هیاتال مشکل سوزش سر دل یا رفلاکس ندارند. اما داشتن فتق هیاتال به محتویات معده اجازه دهد راحت‌تر به مری رفلاکس کند.

موارد دیگری نیز می توانند احتمال ابتلا به رفلاکس معده را افزایش دهند:

  • اضافه وزن یا چاق بودن
  • بارداری
  • تاخیر در تخلیه معده (گاستروپازیس)
  • بیماری های بافت همبند مانند آرتریت روماتوئید، اسکلرودرمی یا لوپوس

در صورت ابتلا به GERD، از انجام کارهای زیر پرهیز کنید:

  • استعمال دخانیات
  • برخی غذاها و نوشیدنی ها، از جمله شکلات و غذاهای چرب یا سرخ شده، قهوه و الکل
  • پرخوری
  • غذاخوردن قبل از خواب
  • استفاده از برخی داروها، از جمله آسپرین

علائم رفلاکس معده

شایع ترین علامت رفلاکس معده سوزش سر دل (سوء هاضمه اسیدی) است. معمولاً مانند درد قفسه سینه ای است که از پشت سینه شروع می شود و به سمت گردن و گلو حرکت می کند. گاهی اوقات احساس می شود غذا به دهان باز می گردد و طعم اسید یا تلخی از خود به جا می گذارد.

فشار یا درد سوزش سر دل می تواند تا 2 ساعت طول بکشد و اغلب بعد از خوردن غذا نیز بدتر می شود. دراز کشیدن یا خم شدن نیز می تواند منجر به سوزش سر دل شود. بسیاری از افراد در صورت ایستادن یا مصرف یک آنتی اسید که اسید را از مری خارج می کند، احساس بهتری دارند.

گاهی اوقات دل درد را با درد بیماری قلبی یا حمله قلبی اشتباه گرفته میشود، اما تفاوت هایی نیز وجود دارد. ورزش ممکن است درد بیماری قلبی را بدتر کند و استراحت ممکن است آن را تسکین دهد. درد سوزش سر دل کمتر با فعالیت بدنی همراه است. اما تشخیص این دو از هم برای بیمار ممکن نیست، بنابراین در صورت داشتن هر گونه درد قفسه سینه فورا پزشک مراجعه کنید.

سایر علائم:

  • حالت تهوع
  • بوی بد دهان
  • مشکل در تنفس
  • مشکل در بلع
  • استفراغ
  • ساییدگی مینای دندان
  • توده ای در گلو

 

اگر در شب رفلاکس اسید معده داشته باشید، ممکن است این موارد را نیز داشته باشید:

  • سرفه طولانی
  • لارنژیت
  • آسمی که به طور ناگهانی ایجاد می شود یا بدتر می شود
  • مشکلات خواب

 

رفلاکس معده در نوزادان

مشکل بسیار رایجی که در نوزادان و به خصوص آنهایی که سه ماهه یا کوچکتر هستند، رخ میدهد. این مشکل ممکن است تا دوازده ماهگی ادامه یابد و نوزاد پس از خوردن شیر، استفراغ کند. اما در بعضی از نوزادان این مشکل میتواند بسیار شدید باشد و بعد از دوازده ماهگی نیز ادامه یابد.

علائم مشکل رفلاکس شدید در نوزادان عبارتند از:

  • گریه و زاری شدید
  • افزایش وزن کم یا بدون افزایش وزن
  • امتناع از خوردن
  • مدفوع خونی یا شبیه تفاله قهوه
  • استفراغ مکرر یا شدید
  • استفراغی که زرد، سبز، خونی یا شبیه تفاله قهوه است
  • خس خس سینه یا سرفه
  • مشکل در تنفس
  • آپنه (نبود تنفس)
  • برادی کاردی (ضربان آهسته قلب)

به ندرت اتفاق می افتد که نوزادان علائم شدید رفلاکس اسید را داشته باشند. با این حال، اگر کودک شما هر یک از این علائم را داشت، باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید. رفلاکس در نوزادان ممکن است نشان دهنده یک بیماری جدی باشند که نیاز به درمان فوری دارد.

درمان رفلاکس اسید در نوزادان به شدت بیماری بستگی دارد. با این حال، در بیشتر موارد، پزشک از شما می خواهد که نحوه تغذیه کودکتان را تغییر دهید. ممکن است گهگاه توصیه کنند که در صورت مصرف شیر خشک، تغییراتی در شیر خشک کودک شما انجام دهید و از شیر خشک آنتی رفلاکس یا AR استفاده کنید. بدون مشورت با پزشک، شیر خشک کودک را تغییر ندهید یا شیردهی را قطع نکنید.

 

درمان رفلاکس معده و درمان های خانگی

هدف از درمان GERD کاهش میزان رفلاکس یا کاهش آسیب به پوشش مری ناشی از مواد رفلکس است.

پزشک ممکن است داروهای بدون نسخه یا نسخه ای را برای درمان علائم تجویز کند.

آنتی اسیدها: این داروها می توانند به خنثی کردن اسید در مری و معده و توقف سوزش سر دل کمک کنند. آنتی اسیدهای بدون نسخه باعث تسکین موقت یا نسبی می شوند.
اما استفاده طولانی مدت از آنتی اسیدها می تواند عوارض جانبی از جمله اسهال، متابولیسم کلسیم را تغییر دهد (تغییر در روش تجزیه بدن و استفاده از کلسیم) و تجمع منیزیم در بدن. مصرف بیش از حد منیزیم می تواند برای افرادی که بیماری کلیوی دارند خطرناک باشد. اگر به مدت بیش از 2 هفته به آنتی اسیدها نیاز دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

مسدود کننده های H2: برای رفلاکس مزمن و سوزش سر دل، پزشک ممکن است داروهایی را برای کاهش اسید معده تجویز کند. این داروها شامل مسدود کننده های H2 هستند که به مسدود کردن ترشح اسید در معده کمک می کنند. مسدود کننده های H2 عبارتند از: سایمتیدین (تاگامت)، فاموتیدین (پپسید) و نیزاتیدین.

مهارکننده های پمپ پروتون (PPI): همچنین به عنوان پمپ های اسیدی شناخته می شوند، این داروها پروتئین مورد نیاز برای ساخت اسید معده را مسدود می کنند. PPIها شامل دکسلانسوپرازول (دکسیلانت)، اسموپرازول (نکسیوم)، لانسوپرازول (پریواسید)، امپرازول (پریلوسک)، امپرازول/بی کربنات سدیم (زگرید)، پانتوپرازول (پروتونیکس) و رابپرازول (آسیفکس) می باشند.

پروکینتیک ها: در موارد نادر، این داروها به تخلیه سریع معده کمک می کنند تا اسید زیادی باقی نماند. این داروها همچنین ممکن است به علائمی مانند نفخ، حالت تهوع و استفراغ کمک کنند. اما آنها همچنین می توانند عوارض جانبی جدی داشته باشند. بسیاری از مردم نمی توانند آنها را بگیرند، و کسانی که می توانند باید این کار را برای مدت محدودی انجام دهند. نمونه ای از پروکینتیک ها عبارتند از دومپریدون و متوکلوپرامید (Clopra، Maxolon، Metozolv، Reglan)

رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی

 

اجتناب از غذاها و نوشیدنی‌ها: از غذاهایی که می‌توانند LES را آرام کنند، از جمله شکلات، نعناع، ​​غذاهای چرب، کافئین و نوشیدنی‌های الکلی دوری کنید. همچنین باید از خوردن غذاها و نوشیدنی هایی که در صورت ایجاد علائم باعث تحریک پوشش آسیب دیده مری می شوند، مانند میوه ها و آب میوه های مرکبات، فرآورده های گوجه فرنگی و فلفل اجتناب کنید.

وعده های کوچکتر بخورید: خوردن وعده های کوچکتر در زمان غذا نیز ممکن است به کنترل علائم کمک کند. همچنین، خوردن وعده های غذایی حداقل 2 تا 3 ساعت قبل از خواب باعث می شود اسید معده پایین بیاید و معده شما تا حدی خالی شود.

آهسته غذا بخورید: برای هر وعده غذایی وقت بگذارید.

غذای خود را کاملاً بجوید

سیگار را ترک کنید: سیگار کشیدن LES را ضعیف می کند. ترک سیگار برای کاهش علائم GERD مهم است.

به هنگام خواب سر خود را بالا نگه دارید: این کار به نیروی جاذبه اجازه می دهد تا رفلکس محتویات معده را به مری کاهش دهد.

وزن مناسب: اضافه وزن اغلب علائم را بدتر می کند. بسیاری از افرادی که اضافه وزن دارند با کاهش وزن تسکین پیدا می کنند.

لباس های گشاد بپوشید: لباس هایی که کمر شما را فشار می دهند به شکم و قسمت پایین مری شما فشار می آورند.

تشخیص رفلاکس معده

اگر ریفلاکس شدید و پایدار دارید، یا اگر علائم شما با درمان بهتر نشد، ممکن است برای تشخیص بهتر نیاز به آزمایش داشته باشید. پزشک شما ممکن است از یک یا چند روش برای انجام این کار استفاده کند:

آندوسکوپی: یک لوله روشن کوچک با یک دوربین فیلمبرداری کوچک در انتهای مری شما قرار داده میشود تا التهاب یا تحریک بافت (ازوفاژیت) را بررسی شود. اگر نتایج غیرطبیعی یا مشکوک باشد، ممکن است یک نمونه بافت کوچک را برای آزمایش بیشتر (بیوپسی) برداشته شود.

رادیوگرافی Upper GI: یکی از اولین آزمایشاتی که پزشک انجام می دهد. رادیوگرافی با استفاده از اشعه ایکس که مری، معده و قسمت بالایی روده کوچک (اثنی عشر) را نشان می دهد و اطلاعات محدودی در مورد رفلاکس احتمالی ارائه می دهد، اما می تواند به رد سایر بیماری ها مانند زخم معده کمک کند.

مانومتری مری و مطالعه امپدانس: تست فشار پایین در مری را بررسی می کند. همچنین می تواند نقایصی را در نحوه انقباض ماهیچه های مری نشان دهد.

آزمایش pH: اگر تشخیص قطعی دشوار است، پزشک ممکن است سطح اسید داخل مری را از طریق این آزمایش اندازه گیری کند. میزان اسید موجود در مری را در طول وعده های غذایی، فعالیت و خواب ردیابی می کند. تکنیک‌های جدیدتر ردیابی pH طولانی‌مدت، این ابزار را به ابزار مؤثرتری تبدیل کرده است.

جراحی رفلاکس معده

گاهی اوقات پس از امتحان همه روشهای درمانی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید.

فوندوپلیکاسیون: روشی است که باعث افزایش فشار در قسمت تحتانی مری می شود. پزشک بالای معده شما را در اطراف LES تنگ تر کرده و این عضله را سفت می کند و فشار را در قسمت تحتانی مری افزایش می دهد تا رفلاکس را متوقف کند. آنها این کار را یا از طریق لاپاراسکوپ (سوراخ های کوچک در شکم) یا از طریق جراحی باز انجام می دهند.

فوندوپلیکاسیون بدون برش از طریق دهان (TIF): از یک آندوسکوپ (لوله کوچکی با دوربین) استفاده می شود تا معده را در اطراف LES با بست های پلاستیکی بپیچد. نسبت به فوندوپلیکاسیون استاندارد کمتر تهاجمی است.

روش Stretta: پزشک لوله کوچکی را در مری قرار می دهد که از گرمای با فرکانس رادیویی پایین برای تغییر شکل LES شما استفاده می کند.

جراحی LINX: پزشک نواری از دانه‌های تیتانیوم مغناطیسی را در اطراف محل تلاقی معده و مری می‌پیچد. جاذبه مغناطیسی مهره‌ها باعث می‌شود که آن‌ها به اندازه‌ای سست شوند که غذا به معده وارد شود، اما به اندازه کافی سفت می‌شود تا رفلاکس را متوقف کند.

برچسب‌ها :