پسوریازیس چیست؟ علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری


ارمغان سلامت 24 بهمن 1400 8 دقیقه مطالعه
پسوریازیس چیست؟ علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری

پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی (بیماری با علت نامشخص که با التهاب ناشی از اختلال در عملکرد سیستم ایمنی مشخص می شود) است که باعث التهاب در بدن می شود. در این بیماری سیستم ایمنی بیش فعال رشد سلول های پوست را سرعت می بخشد. سلول های طبیعی پوست در عرض یک ماه به طور کامل رشد می کنند و می میرند. در افراد مبتلا به پسوریازیس، سلول های پوست این کار را تنها در سه یا چهار روز انجام می دهند. سلول های پوست به جای ریزش، روی سطح پوست انباشته می شوند که باعث خارش، سوزش و احساس گزش در نواحی آسیب دیده، می شود. پلاک‌ها و پوسته‌ها ممکن است در هر قسمتی از بدن ظاهر شوند، اگرچه معمولاً روی آرنج‌ها، زانوها و پوست سر بیشتر دیده می‌شوند.

علائم این بیماری اغلب بین 15 تا 25 سالگی شروع می شود، اما می تواند در هر سنی شروع شود. مردان، زنان و کودکان با هر رنگ پوستی ممکن است به پسوریازیس مبتلا شوند.

علائم و نشانه های پسوریازیس

پلاک‌های پسوریازیس می‌توانند از چند نقطه پوسته پوسته شدن شوره‌مانند تا فوران‌های بزرگ که نواحی وسیعی را می‌پوشانند، متغیر باشند. علائم و ظاهر این بیماری بسته به نوع و شدت پسوریازیس متفاوت است.

برخی از علائم و نشانه های رایج عبارتند از:

  • لکه های تغییر رنگ یا پلاک های برجسته پوست که با فلس پوشانده شده اند
  • پوست خشک یا ترک خورده که خونریزی دارد
  • سوزش، خارش یا درد در نزدیکی نواحی آسیب دیده
  • ناخن های دست یا پا دارای حفره یا ضخیم شدن هستند
  • مفاصل متورم

 

9 نکته برای حفظ یک رابطه جنسی رضایت بخش در مبتلایان پسوریازیس

 

 

علل و عوامل پسوریازیس

پسوریازیس، به طور کلی، یک بیماری ژنتیکی است که از طریق عوامل وراتثی و تحت تاثیر قرار گرفتن ژن های متعدد به نسل بعد منتقل شده و اغلب توسط یک عامل خارجی مانند عفونت، در افراد مشاهده میشود .

 

 

استرس

استرس یکی از مهمترین عوامل برای برخی از افراد مبتلا است که یا باعث تشدید پسوریازیس برای اولین بار یا بدتر شدن آن پس از تشخیص می شود. پسوریازیس بسیار وابسته به استرس است. هنگامی که بیماری دچار استرس باشد به راحتی علایم بیماری در او تشدید شده، و زمانی که از نظر روانی بهبود میابد علایم پسوریازیس در بدن بیمار کاهش میابد. تکنیک های مدیریت استرس، مانند ورزش، یوگا و مدیتیشن، ممکن است به کاهش علائم پسوریازیس کمک کند.

پوست خشک
هر چیزی که به پوست آسیب برساند می تواند باعث تشدید پسوریازیس شود، از جمله پوست بیش از حد خشک.

راه حل: پوست خود را مرطوب نگه دارید. اگر به عطرهای موجود در مرطوب‌کننده‌ها حساسیت دارید، از محصولی بدون عطر استفاده کنید.

 

واکسیناسیون
مانند پوست خشک، زخم کوچکی که بواسطه استفاده از واکسن ممکن است باعث تشدید علایم پسوریازیس در ناحیه واکسن شود، البته باید گفت این امر نباید در عدم استفاده از واکسن برای بیماران پسوزیاریس در نظر گرفته شود.

نکته ای را که باید به خاطر داشت: اگر از یک داروی قوی پسوریازیس استفاده می کنید که سیستم ایمنی شما را سرکوب می کند (مانند یک درمان بیولوژیکی)، نباید واکسن زنده مصرف کنید. بدن شما ممکن است به دلیل دارویی که مصرف می کنید نتواند با ویروس زنده مبارزه کند. در این صورت، از پزشک خود بخواهید واکسنی تجویز کند که حاوی ویروس غیرفعال شده باشد.

بتا بلوکرها و لیتیوم
بتا بلوکرها داروهایی برای درمان فشار خون بالا و لیتیوم دارویی برای یک اختلال روانی می توانند پسوریازیس را بدتر کنند.

اگر فشار خون بالا دارید، پزشک شما ممکن است بتواند داروی شما را به داروی دیگری تغییر دهد که بر پسوریازیس تأثیری ندارد. اگر لیتیوم مصرف می کنید، متخصص پوست ممکن است نور درمانی یا درمان موضعی پسوریازیس را برایتان تجویز کند.

عفونت های تنفسی فوقانی
سرماخوردگی و سایر عفونت‌ها، به‌ویژه گلودرد استرپتوکوکی، سیستم ایمنی را فعال می‌کنند و می‌توانند باعث تشدید پسوریازیس شوند. اگر پسوریازیس دارید و دچار گلودرد شدید، حتماً برای بررسی استرپتوکوک، کشت انجام دهید. آنتی بیوتیک های طولانی مدت ممکن است برای افرادی که به پسوریازیس و گلودرد مکرر مبتلا هستند، گزینه مناسبی باشد.

سیگار
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سیگار کشیدن می تواند پسوریازیس را بدتر کند. بر اساس مطالعه ای که در مارس 2012 در مجله آمریکایی اپیدمیولوژی منتشر شد، خطر ابتلا به پسوریازیس در افراد سیگاری در مقایسه با افرادی که هرگز سیگار نکشیده اند تقریبا دو برابر است. در مطالعه دیگری  که در فوریه 2016 در مجله بین المللی پوست منتشر شد و به بررسی دوقلوها پرداخت (یکی از آنها سیگاری بوده)، احتمال ابتلا به پسوریازیس در افراد سیگاری بیش از دو برابر بیشتر بود.

رژیم غذایی
مطالعات هیچ اثر مفیدی از مصرف مکمل های غذایی برای پسوریازیس نشان نداده اند، اما اجتناب از برخی غذاها ممکن است التهاب را کاهش داده و به پسوریازیس کمک کند. علاوه بر این، مطالعات نشان داده اند که بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است به گلوتن نیز حساسیت داشته باشند و خوردن یک رژیم غذایی بدون گلوتن می تواند به کاهش علائم پسوریازیس کمک کند.  به طور کلی، اگر متوجه شدید که غذای خاصی باعث بدتر شدن پسوریازیس می شود، سعی کنید از آن اجتناب کنید.

الکل
برای برخی از افراد مبتلا به پسوریازیس،  مصرف بیش از یک یا دو نوشیدنی در روز باعث تشدید پسوریازیس می شود، اما این ارتباط قوی نیست.

 

انواع پسوریازیس

پنج نوع پسوریازیس وجود دارد، با این حال افراد اغلب تنها به یک نوع پسوریازیس را در یک زمان، مبتلا می شوند. هر نوعی از آن، علائم خاص خود را دارد.

پسوریازیس پلاکی
پسوریازیس پلاکی که پسوریازیس ولگاریس نیز نامیده می شود، شایع ترین شکل بیماری پوستی است. به صورت پلاک های برجسته و تغییر رنگی پوشیده شده با تجمع پوسته پوسته از سلول های مرده پوست یا پوسته ها ظاهر می شود. پلاک های خارش دار و گاهی دردناک می توانند ترک بخورند و خونریزی کنند و معمولاً پوست سر، زانوها، آرنج ها، پشت، دست ها و پاها را درگیر می کنند.

 

پسوریازیس گوتات

پسوریازیس گوتات که اغلب در دوران کودکی یا بزرگسالی شروع می شود، دومین نوع شایع پسوریازیس است. تقریباً 10 درصد از افرادی که به پسوریازیس مبتلا می شوند، به پسوریازیس گوتات مبتلا می شوند. پسوریازیس گوتات نوعی پسوریازیس است که بیشترین ارتباط را با عفونت استرپتوکوکی دارد. اگر به پسوریازیس گوتات مبتلا شوید، احتمالاً برای باکتری استرپتوکوک نیز آزمایش خواهید شد.

 

پسوریازیس معکوس
پسوریازیس معکوس که به عنوان پسوریازیس بین‌تریجینوس نیز شناخته می‌شود، ضایعات قرمز یا تغییر رنگ دیگری در چین‌های پوستی بدن ایجاد می‌کند که ممکن است صاف و براق به نظر برسند. هر ضایعه می تواند در اندام تناسلی یا در نواحی نزدیک اندام تناسلی مانند بالای ران و کشاله ران ایجاد شود. برای افراد مبتلا به پسوریازیس معکوس معمول است که به طور همزمان نوع دیگری از پسوریازیس را در جای دیگری از بدن خود داشته باشند.

 

پسوریازیس پوسچولار
این امر باعث ایجاد تاول های سفید چرکی می شود که پوست قرمز یا تغییر رنگ داده شده را احاطه کرده است، اغلب روی دست ها یا پاها. چرک از گلبول های سفید تشکیل شده است. هنگامی که برجستگی های پر از چرک بدن را می پوشانند، ممکن است پوست قرمز روشن داشته باشید و احساس بیماری یا خستگی کنید و تب، لرز، خارش شدید، نبض سریع، از دست دادن اشتها یا ضعف عضلانی داشته باشید.

 

پسوریازیس اریترودرمیک
این یک نوع خطرناک و نادر از بیماری پوستی است که با قرمزی گسترده و آتشین یا دیگر تغییر رنگ و لایه برداری پوست که باعث خارش و درد شدید می شود مشخص می شود. بر اساس NPF، پسوریازیس اریترودرمیک یک بار یا بیشتر در 3 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس رخ می دهد.

 

 

پسوریازیس چگونه تشخیص داده می شود؟

هیچ آزمایش خاصی برای کمک به پزشکان در تشخیص پسوریازیس وجود ندارد. به طور معمول، یک متخصص پوست شما را معاینه می کند و در مورد سابقه خانوادگی شما می پرسد.

در برخی شرایط، پزشکان نمونه کوچکی از پوست را برمی دارند و آن را زیر میکروسکوپ بررسی می کنند. این مسأله به آنها در تشخیص پسوریازیس کمک کرده تا نگاه بهتری به ناحیه آسیب دیده داشته باشند و تشخیص دقیق تری داشته باشند.

 

مدت زمان ابتلا به پسوریازیس

پسوریازیس یک بیماری مزمن و مادام العمر در نظر گرفته می شود. در حال حاضر درمانی وجود ندارد، اما این اختلال پوستی می تواند بدتر شده یا بهبود یابد.

برای برخی از افراد، پسوریازیس می تواند پس از گذشت ماه ها یا حتی سال ها، بهبود یابد.

برخی دیگر از افراد پسوریازیس را به طور متناوب تجربه می کنند. به عنوان مثال، بیماری ممکن است در تابستان بهتر شود و در زمستان بدتر شود.

 

درمان پسوریازیس

پسوریازیس قابل درمان نیست، اما گزینه های موثری برای درمان آن وجود دارد. در مورد مزایا، خطرات و عوارض جانبی هر روش درمانی که استفاده می کنید با پزشک خود صحبت کنید.

دارو
برخی از داروها برای درمان پسوریازیس عبارتند از:

  • درمان‌های موضعی
  • درمان‌های تجویزی مانند استروئیدهای موضعی
  • درمان‌های بدون نسخه (OTC)
  • داروهای بیولوژیک
  • رتینوئیدهای خوراکی
  • سیکلوسپورین (Gengraf، Neoral)
  • نور درمانی

درمان‌های بدون نسخه (OTC): که مستقیماً روی پوست اعمال می‌شوند، می‌توانند علائم پسوریازیس را به حداقل برسانند. هر داروی موضعی حاوی مواد فعال مختلفی مانند اسید سالیسیلیک است و می تواند به صورت لوسیون، کرم، شامپو، ژل، اسپری یا پماد باشد. کورتیکو استروئیدهای موضعی اغلب برای پسوریازیس خفیف یا پسوریازیس متوسط ​​تجویز می شوند.
داروهای بیولوژیک: نوعی داروی سیستمیک هستند که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهند و سیستم ایمنی را تغییر می دهند و معمولاً به صورت تزریقی تجویز می شوند.عبارتند از Enbrel (اتانرسپت)، Remicade (اینفلیکسیماب)، Humira (adalimumab)، Stelara (ustekinumab)، Simponi (golimumab)، Cosentyx (secukinumab)، Taltz (ixekizumab)، برودالوماب، تیلدراکیزوماب، و Skyrizi (risankizumab).
Otezla (apremilast) این دارو به صورت قرص عرضه می شود و با سرکوب آنزیمی که در التهاب نقش دارد عمل می کند.
رتینوئیدهای خوراکی: این نوع درمان سیستمیک معمولاً در صورت ابتلا به پسوریازیس شدید که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد، انجام می‌شود.
روماترکس (متوترکسات) این دارو به کنترل التهاب کمک می کند.
سیکلوسپورین (Gengraf، Neoral): این درمان سیستمیک سیستم ایمنی را سرکوب می کند، اما می تواند تنها برای مدت کوتاهی مصرف شود.
نور درمانی: مانند فتوتراپی UVB، شامل قرار دادن پوست در معرض مقادیر کنترل شده نور ماوراء بنفش طبیعی یا مصنوعی برای کمک به کاهش علائم پسوریازیس است. ممکن است این درمان را به تنهایی یا همراه با سایر داروها دریافت کنید.

 

پیشگیری از پسوریازیس

هیچ راهی برای پیشگیری از پسوریازیس وجود ندارد، اما کارهایی وجود دارد که می‌توانید برای بهبود علائم و کمک به کاهش علایم پسوریازیس میتوان انجام داد

برخی از راه‌های کاهش خطر شیوع پسوریازیس عبارتند از:

  • روزانه حمام کنید
  • پوست را مرطوب نگه دارید
  • اگر می توانید از محرک ها اجتناب کنید
  • قرار گرفتن در معرض آفتاب(به صورت محدود)

 

عوارض پسوریازیس

ابتلا به پسوریازیس می تواند خطر ابتلا به تعدادی از بیماری ها را افزایش دهد، از جمله:

  • فشار خون بالا
  • چاقی
  • کلسترول بالا
  • دیابت
  • بیماری قلب و عروقی
  • پوکی استخوان
  • بیماری کبد
  • بیماری کلیوی
  • سرطان
  • یووئیت (یک بیماری چشمی)
  • بیماری کرون
  • افسردگی

در سالهای گذشته، شاید پسوریازیس نقش مهم تری در سندرم متابولیک داشته باشد، مجموعه ای از علائم که می تواند منجر به دیابت و بیماری قلبی شود

تخمین زده می شود که تا 30 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک نیز مبتلا می شوند، یک بیماری خود ایمنی که مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهد. پسوریازیس قبل از بیماری مفصلی در 85 درصد از بیماران آرتریت پسوریازیس رخ می دهد.

خطرات عوارض مرتبط با پسوریازیس هر چه سن بیمار در زمان تشخیص سن کمتر باشد و پسوریازیس شدیدتر باشد، بیشتر است. هر فرد مبتلا به پسوریازیس در معرض خطر بیماری های همراه است و باید سلامت کلی خود را بر این اساس کنترل کند.

 

پنج نکته در مورد پسوریازیس که ممکن است پزشکان از شما مخفی کنند

پنج نکته در مورد پسوریازیس که ممکن است پزشکان از شما مخفی کنند

برچسب‌ها :